Melissa

küçük bir kızken, henüz ayakları da kendi gibi küçükken ve kırmızı pabuçlarını kolaylıkla giyebilirken, şirin gülümsemesi kimsenin canını yakmazken, kendini savunma ihtiyacı duymazken, zaten çok da konuşmazken, konuşmaya da gerek duymazken, gözlerinde küçük heyecanlar taşırken ve onları gittiği her yere beraberinde götürürken, üzerindeki minik siyah elbiseyi çekiştirirken, çekinirken yabancılardan, korkarken daha da yabancı olanlardan, eve kaçarken yağmur yağdığında, yorganın altına saklanırken gök gürlediğinde, fotoğraf makinesinin flaşı sanırken şimşekleri, vanilya gibi kokarken saçları, henüz pembeyken yanakları, pencereden izlerken yağan karı, mutluydu Melissa.