Tracy'nin gunlugunden:
"bu kez ben uyaniyorum gune.sustugum gunden beri ilk kez gunes gozlerimi aliyor.sen bitirdin tum vazifeleri ve cekildin uykuya.bu kez gicirdamasindan nebze endise etmedigim tabutumu aralayan benim.gorkemli bir gurultu yaratmadi ama birbirini kovalayan hamam boceklerini yuvalarina gondermeye yetti gicirtinin dozu.uzerimde 4 yildir el degmemis toz...kilo aldigim hissini uyandiran uzerimdeki tozun agirligi mi; yoksa tozlanmis anilarim mi? Her ne varsa toza ve tozlanmisliga dair yirtip attim uzerimden.
Karsi duvarda asili duran aynaya baktim once.bakmamla kacmam bir oldu.oyle irkildim ki suretimin yansimasindan, kendimi odaya gozculuk eden pencerede buldum.hizimi alamamis olmaliyim; bir kac saniye sonra, cam kiriklariyla birlikte asagi suzuluyordum. Neyseki yuksek binalarin kiyamet gostergesi olmadigi bir yildaydik ve yere dustugumde aci yerine dehset duymaktaydim. Birlikte yolculuk ettigimiz cam kiriklarindan buyukce olanina ilisti gozum. Yansimam aynada gordugumden farksizdi..."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder