Silvan bir adımdan ötekine her geçişinde düşünür ve kurgular.her durumu tasarlar, 2. plana gerek duymayacağını bilse dahi, mutlaka plan yapar.seri olmasa da çok sayıda maktul sahibi bir katilin alışkanlıları onunkiler.sigarasını tamamlamadan söndürür.bazen parlak yüzeyinde kendini görür, ateşte eriyen demiri döverken.eriyen tenine bakar.kendine üzülür.acır ve yeniden üzülür.bu kez kendine üzüldüğüne.sıcak, yalarken pas kokulu duvarları, Silvanın vücuduna siner.teninde ter damlacıkları birikir.O aldırış etmez.ter damlalarından yıllar önce, henüz demirci olmamışken edindiği göz yaşlarıyla avutur mezardaki sevgilisini.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder