Yolculuklar Demian'ı olgun, tuhaf bir kişilik haline getirmişti. 'Büyük adam' görüntüsü yüzünden; tütün değmemiş elleriyle tokalaşıldığında olmayan sigara kokusu algılanırdı. Gururu da yoktu oysa kanında nikotin de, hiçbirşey yoktu ufacık beyninde. sadece büyük görünür ve büyük konuşurdu. gökdelenlerin tepesinde yaşar, cahillerin günahlarına hükmederdi.hayatından geçen zeki kadınların isimlerini dahi aklında tutamazdı. zaten kadınlardan çok hayatlar geçmişti ömründen; hepsi de Demian'a ait.
Bir kez düştü cennetin parıldayan avize kristali, yüzbin parçaya ayrıldı, tuzdan farksızdı ve her bir tuz tanesi ayrı yaşamlara dönüşüp Demian'ın bedenine savruldu.Bütün tanecikleri yüreğini kapladığında, kırık cam parçacıkları canını yakmıyordu artık. Ne yakabilirdi ki öyleyse? kim acıtabilir Demian'ın canını, kendi istemedikçe?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder